Bir aşk uğruna kaybetmedim mi hiç durmadan bana bakan ve bebekleri gülen gözlerini?Bir aşk uğruna kaybetmedim mi yanında dumanı tüten kahvesi ile ettiğin, güneşi yıldızlarla buluşturana dek süren koyu sohbetlerini? Ve yine aşk yüzünden kaybetmedim mi en zor zamanlarda dahi bırakmayacakmış gibi tuttuğun ellerini? Hatta sanırım yine aşk yüzünden kaybettim benim en küçük sorunlarımı bile kuruntu yaptığın dost şefkatini. Aşk olmasaydı eğer hiç biri kaybomayacaktı sevgili. Ben bir kez daha bana bakınca bebeği gülen göz bulurum, sabaha kadar süren kahveli sohbetler de ederim, ellerde bulurum kendime inan hiç bırakmayacakmış gibi tutan, şefkat en zoru belkide ama onu bile bulmayı başarırım inanırsam eğer. Ama ben senden sonra bir daha aşık olmam, olamam. Benle yaşadığın her şeyi bir yerlerde bulup yaşarım ama hepsini tekrar kaybedecek kadar aptal olamam,işte bu yüzden sevgili, ben bir daha aşık olmam!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder